Merhaba sevgili okuyucularım. Bugunkü yazımda hikayemize ufak bir ara verip, biz dahil, yaklaşık 200 kişinin unutamayacağı çok özel 48 saatlik bir zaman diliminden bahsedeceğim. Bu yıl 2. si düzenlenen Aile Diyabet Kampı.

Çok sevdigim Şükrü Bey ve değerli ekibinin, Gelecegin Yıldızları grubunun değerli katkıları ile düzenledikleri bu kamp, hem yeni tanı almış ailelere, hem de onlara biraz da olsa umut ve örnek olabilmenin mutluluğu ile biz kıdemli ailelere çok iyi geldi..

Türkiye’nin dört bir yanından gelen 57 aile, yani 57 diyabetli çocuk, onların diyabetli olmayan kardeşleri, tek bir yürek olduk adeta.

Biz insanoğluna gelen en iyi şey dinlemek, birinin bizi dinledigini, anladığını bilmek…kimimiz yazarak içini döküyor, kimimiz konuşarak, hatta günümüzde belki mailleşerek, mesajlaşarak, dedik ya hayatımız whats app 😊….Ben, yazan ve mesajlaşan guruptayım sanırım 😁 kalabalıklar içindeki yanlızlığımız degil mi zaten aslında bizi yıpratan, yoran?

Biz 57 aile, birbirimizi dinledik, anladık, anlattık, içimizi döktük… tecrübelerimizi paylaştık.

Büyükten küçüğe değişik yaş guruplarından diyabetli çocuklar, birbirlerini gördü, kaynaştı, bu dünyada yanlız ve tek olmadıklarını gördüler. Bizler de onların gözlerindeki mutluluğu rahatlamayı gördük.

Şükrü hocam ve değerli ekibi, biz ailelere diyabet yönetimi, karbonhidrat sayımı, yeni teknolojiler, insulin pompası, ruhsal dayanışma gibi konularda kapsamlı egitimler verdiler. Kendi de Tip1 diyabetli olan, çocukların sevgili “Oğuzhan Abisi”, degerli Prof. Endokrinolog Oguzhan Deyneli bizlere hem kendi hayatından hem de dünya çapında tanınmış, başarılara imza atmış çeşitli meslek guruplarından Tip1 diyabetli bireylerden bahsetti, içimiz açıldı, yüreğimize su serpti. Kendisine de söyledim, “Ne zaman sizi dinlesem içim ferahlıyor mutlu oluyorum” dedim 😊

Program dahilinde, Şükrü hocam bana ve sevgili Cem’e de vakit ayırdı. Bizler de birer sunumla hikayemizi deneyimlerimizi paylaştık. Tüm sunumların linki aşağıda; ekip kadrosuna dahil olmanın, Şükrü Bey’in bana duyduğu güvenin haklı gururunu yaşıyorum elbette 😊

http://www.arkadasimdiyabet.com/aile-kamplari/2019-1

Bu arada Cem kim diye sorarsanız, benim küçük lokumum Doga’nın babasi. Doğa 3.5 yaşında yaklaşık 1 yıldır diyabetli. Cem, tatlı eşi Selvi ve Doğa’ya bakınca sanki 10 sene önceki halimizi gördük, aynı şeyi düşünmüşüz Ariel ile…

Siz sevgili takipcilerim arasından tanışma ve sohbet etme fırsatı bulduklarım oldu. Ne kadar da keyifliymiş…

Öte yandan cocuklar icin de zengin içerikli programlar, oyunlar, eğitimler vardi, gerek ekip, gerekse diyabetli abi ablalar eşliğinde neler öğrendiler neler…

Bu arada kardeş kontenjanından kendi yaş gurubunda egitimlere katilan bizim haydut Ronen tüm soruları bilerek hepimizi hayretler icinde bıraktı, ne yapsın bunun icinde doğdu büyüdü, ablasının diyabetini umursadığını ve öğrenmek istedigini söyledi…

Aksam bahçede yaktığımız kamp ateşi, Agustos ayında bile serin olan Uludağ havasını ısıttı, bizi birbirimize daha da kenetledi.

Nitsa gibi aynı zamanda çölyaklı olan az sayıda çocuk için ayrı hazırlanan glutensiz yiyecekler, pasta, dünyanın en tatlı diyetisyeni Tuğbacığımın elinden glutensiz lavaşlar…her menünün karbonhidrat dökümü..her şey o kadar özenli ve profesyoneldi ki…

Emeği geçen, bu işe hayatını gönlünü koyan herkeze sonsuz teşekkürlerimi sevgilerimi sunuyorum. İnsanların hayatlarına dokunabilme hissi dünyanın en tarifsiz mutluluğu, bazı annelerin yanıma gelerek, hikayelerimin onlara umut, ilham ve mutluluk verdiğini söylemesi beni göz yaşlarına boğdu Uludağda…ama bu kez mutluluktan…

Sevgiyle kalın..💕

Sevgili Şükrü Hatun ve Nitsa
Oğuzhan Deyneli ve bizz

Doğa ve Nitsa