Önceki yazılarımda da anlattığım gibi diyabet teşhisinden sonra kardeş fikri başlarda epeyce korkutucu gelmişti…yıllar geçtikçe verdiğimiz kararın ne kadar doğru olduğunu anladım. Minik bir bebek hepimize iyi gelmişti…Ronen büyüdükçe ablasına cok düşkün kendince onu korumaya çalışan minik, komik bir adam oldu.

Glukometre sayesinde rakamları ve 3 basamaklı sayıları yaşıtlarından önce öğrendi diyebilirim 😎 o da Nitsa gibi bebekliğinden itibaren igne, insulin ve karbonhidrat hesaplarının içinde büyüdü.

Bozulan yazıcımızın içinden çıkan insulin iğne kapakları ve pamuklarla ile bir ilgin var mı dedik, “yok” dedi 🙈 salondaki kitapliğin altina kullanilmis stripleri kim özenle yerleştirmiş olabilir dedik, “Ben degil ! ” dedi, böyle böyle büyüdü….( bu tip eylemler bitti sanmayınız; bizim evde her an her şey olabilir) ! 🙂

Free Style Libre’yi ( FSL) ilk kullandığımız dönemlerde Roniş 4 yaşlarındaydi, her sensör degistirmede ufak bir kriz olurdu; yanlış anlamayın Nitsa’dan değil. Bizim küçük adam bas bas bagirirdi “Anne bana da asansöör !!” Fotoğraftaki çözümü bulmuştuk, onun da koluna etiket yapıştırırdık 😉 En eğlenceli oyunu da FSL ile sürekli ablasının kan sekerini ölçmekti…Günde 100-150 ölçüme kadar çıkmışlığımız var 🙂

Bu arada halihazırda FSL kullanan ve bu stikerları nereden buldun diye soranlar için; internetten promosyon etiket basan bir yer bulmuştum; sensörün ölçüsünü verdim, web sitelerinden veya kendim bulduğum cicili bicili resimleri, fotoğrafları yolladım; ortasında sensöre uygun minik delikli şekilde yuvarlak stikerlarımız eve geldi. Her yeni sensörde bir tane ( pardon kardeş kontenjanından 2 tane) kullanırdık. Çevresindeki renkli bantlar da sporcu bandı. çok da gerekli değil…Ne demişler, araştırmacı ol kendi işini kendin gör 🙂

Bizim gibi ilk çocuğu diyabetli olanlar için konuşuyorum; eğer ikinci çocuk hayaliniz varsa bunu diyabet yüzünden ertelemeyin. Hem kendinize hem de çocuğunuza bir ceza olur bu…Bu hayatta onu yalnız bırakmayın…Biz anne babaların haricinde en büyük destekçisi dayanağıdır ufak bir kardeş…

Bir dönem Nightscout ile bağlanıp ekrandan kan şekerini izliyorduk ( ilerki yazılarda yer vereceğim), ekranda biraz yüksek görsün hemen ablasına koşup sıkı bir fırça çekerdi 🙂 Nitsaaa görmüyor musun kan şekerin yükseeek insulin yaaap 🙂 eh o zamanlar 5,5 yaşlarında bir çocuk için farklı bir oyun tarzı…

Özellikle diyabeti konusunda ablasını bu kadar sahiplenmesinin kalıcı olmasını tüm kalbimle diliyorum.

Bugünlerde ise Nitsa’dan önce uyanırsa gider pompanın üzerinden usulca kan şekerine bakar gelir bize söyler. Hatta artık karbonhidrat sayımlarında fikir bile veriyor 🙂

Uzun lafın kısası; kardeş candır 🙂

Sevgiler

Ağustos 2017