Daha önce mutfakla pek aram yoktur demiş miydim? Ama Nitsa’nın canı glutensiz bir şey istesin aslan kesilirim 🙂

“Canım poğaça çekti” dedi bir gün; 6-7 yaşlarındaydı sanırım , tamam hemen iş başına. Tarifler bulundu, malzemeler hazır. Cumartesi günü poğaçalar akşamüstü kahvaltısı için pişti. Cidden güzel oldu; Roniş herhalde bebekti o zaman tam hatırlamıyorum, dedim ya yaşlanıyorum 🙂

Tarttık önce, karbonhidratını hesapladık, insulin iğnemizi yaptık, birer tane yedik ana kız. Nitsa dedi ki; “Çok güzelmiş bir tane daha istiyorum”.

O zaman da bende insulini fazla mı gelir fobisi var ! 🙂 ( bunu örnek almayınız sayın anneler, biliyorum çoğunuzda var ) zaten bol bol karbonhidrat almış, tekrar aynı dozu vermeye çekindim. Belli de etmemeye çalışıyorum; eh şey kem küm, boşver ya..dedim vazgeçirmeye çalışıyorum.

Benim uyanık cadı şöyle bir baktı, anladı tabii durumu; “Ya anne” dedi, “2 ünite fazla yaparsın ben bu poğaçayı yerim! nedir yani…” ben şok 🙂 peki kızım dedim afiyet olsun 🙂

Yanlız buradan şöyle yanlış bir anlam çıkmasın, “İnsulini yaparım her istediğimi sınırsız yerim”

Hayır ! Tabii ki günlük rutinimizde her gün glisemik indeksi bu kadar yüksek gereğinden fazla karbonhidrat almak yok. Kaldı ki, diyabetli olmayan bir çocuk için de aynı prensipler geçerli. Onların da her gün poğaça, pasta, dondurma yemesi ne kadar uygunsuz ise bizim için de o kadar uygunsuz. Ne azı, ne çoğu….

Kuralları uygularken ya da uygulamaya çalışırken zaman zaman 🙈; asla “Diyabetlisin sen, bunu yiyemezsin” noktasından yaklaşmadık kızımıza.

Genel olarak çocuklar için ve tabii bizim için de sağlıksız beslenme neyse, senin için de o geçerli demeye çalıştık hep.

Sevgili aileler, size söylemek istediğim şu; katı kurallarımız yok. Biraz esnetebiliyoruz hayatı; sürekli katı kurallar ve yasaklar koyarsak belki de farkında olmadan aslında zarar veriyoruz çocuğumuza.

Bu esnekliğin birinci kuralı eğitimden geçiyor. Diyabeti tanıyor, karbonhidrat saymayı da öğrendiysek hayat daha da kolaylaşıyor. Üzerine bir de insulin pompası gelirse tadından yenmez 🙂

Biz pompa kullanmaya, yazıda bahsi geçen zamanlardan çok sonra, 12 yaşındayken, yani 2018 yılının Ağustos ayında başladık. Çok sevgili endokrinoloğumuz, iyi doktor, iyi insan Şükrü Hatun’la yollarımız kesiştikten sonra…..Sırası gelince anlatırım….Sevgiler

 

Çikolatalı sufle yapıyoruz / Nisan 2013